تبلیغات
بچه های مهندسی پلیمر کاشان - مطالب الیکا موحد
بچه های مهندسی پلیمر کاشان
Think Big , Act Big , Be Big ... بزرگ بیندیشید ، بزرگ عمل کنید ، بزرگ باشید
صفحه نخست       پست الکترونیک          تماس با ما              ATOM            طراح قالب
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من

یکی از محققان دانشگاه تگزاس با استفاده از چند مولکول، موفق به ساخت نخستین بلندگوی شفاف و قابل انعطاف در جهان شد.


این بلندگو با استفاده از گرافن ساخته شده است و گرما را به صدا تبدیل می‌کند. گرافن به یک لایه نازک از اتم‌های کربن گفته می‌شود که در یک الگوی منظم در کنار هم قرار دارند. حتی تصور این که چند اتم قادر به تولید صدا باشند نیز غیر ممکن است!

این بلندگوی جدید کاملاً شفاف و انعطاف‌پذیر است و شکل ظاهری آن مانند یک قطعه کوچک طلق است.

طبق یک اصل فیزیکی، زمانی که جریان الکتریسیته را از ماده عبور دهیم دما افزایش پیدا می‌کند، این محقق نیز از همین اصل استفاده کرده است. لایه کربن استفاده شده در این تکنولوژی کاملاً رسانا بوده و از استحکام بالایی برخوردار است.

در ساخت این بلندگو علاوه بر کربن، از شیشه و پلاستیک نیز استفاده شده است. ضخامت این بلندگو در حدود چند نانومتر است که با استفاده از چشم قابل مشاهده نیست.

طراح این بلندگو امیدوار است که مدل بعدی این بلندگو به گونه‌ای باشد که در هوا معلق بماند.

منبع: همشهری آنلاین







نوع مطلب : اخبار، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
یکشنبه 9 مهر 1391


چسب‌های انتقال گرما در حال حاضر برای آزادسازی کنترل شده داروها استفاده می‌شود. از این چسب‌ها برای انتقال داروهایی بهره‌برداری می‌شود که مولکول‌های ریزی دارند و پوست می‌تواند به سادگی آن‌ها را از طریق منافذ خود جذب کند. اما دانشمندان برای داروهایی با مولکول‌های بزرگ‌تر از چسب‌هایی استفاده می‌کنند که آرایه‌ای از سوزن‌های میکرویی در خود دارند.

با این حال در بسیاری از موارد این چسب‌ها به نوعی پمپ نیاز دارند که با باتری کوچکی کار می‌کند تا بتواند دارو را به درون این سوزن‌ها وارد کند.

اکنون بابک رضایی استاد مهندسی برق و رایانه و مهندس زیست پزشکی جایگزینی برای چسب‌های سوزن‌دار ساخته است که از گرمای بدن خود فرد برای انتقال دارو استفاده می‌کند و نیازی به باتری ندارد.

این چسب‌های جدید لایه‌ای از یک پلیمر لاستیک مانند موسوم به پلی دی متیل سیلوکسان داند که معمولاً در پمپ‌ها از آن استفاده می‌شود.

در پایین این چسب که بین دو لایه از این پلیمر قرار می‌گیرد، محفظه‌ای قرار دارد که درون آن ترکیبی از مخمر نانوایی و قند قرار داده شده است. دارو در محفطه دیگری در بالای این محفظه قندی قرار دارد. بین این دو محفظه نیز لایه‌ای پلیمری قرار داده شده است.

زمانی که این چسب به پوست چسبانده می‌شود، کاربر، به ترکیب مخمر/قند، آب می‌افزاید. سپس گرمای بدن بیمار از طریق لایه پلیمری مجاور پوست عبور و مخلوط مایع را گرم می‌کند و موجب تخمیر آن می‌شود.

فرآیند تخمیر موجب تولید گاز دی اکسید کربن و منبسط شده محفظه قندی می‌شود. این انبساط باعث می‌شود فشار به محفظه دارویی وارد شود.

این فشار نیز به تدریج موجب آزادسازی دارو از محفظه‌اش می‌گردد. دارو از طریق کانال‌های ریزی که به میکرو سوزن‌ها منتهی می‌شوند وارد بدن می‌شود.

در بررسی‌های آزمایشگاهی، نمونه اولیه این چسب توانست به طور مداوم دارو را به مدت هشت ساعت به بدن پمپاژ کند.

به گفته ضیایی این چسب را می‌توان به آسانی به تولید انبوه رساند و پس از یک بار استفاده آن را دور انداخت و از همه مهمتر به باتری نیاز ندارد.

منبع: مهر

 





نوع مطلب : اخبار، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
سه شنبه 4 مهر 1391

در میان افزودنی‌های مختلف برای ایجاد هدایت الکتریکی، دوده، به دلیل ارزان‌تر و سبک‌تر بدون در مقایسه با دیگر مواد، متداول‌ترین و مؤثرترین ماده برای ایجاد هدایت الکتریکی تلقی ‌میشود.با افزودن دوده به پلیمر، میزان هدایت افزایش می‌یابد اما به موازات آن، فرآیند اختلاط و تولید مشکل‌تر شده و خواص مکانیکی کاهش می‌یابد. همچنین به دلیل گران‌تر بودن دوده‌های هادی نسبت به پلیمرها، استفاده مقدار زیاد آن‌ها هزینه نهایی تولید را افزایش می‌دهد.

برای رسانا کردن پلمرها سه روش وجود دارد :

1-    ایجاد پلیمری با زنجیر اصلی نیمه رسانا که دارای باند دوگانه یکی در میان باشد که با عملیاتی به نام دوپینگ رسانایی آن افزایش می‌یابد.

در این روش پلیمرها بدون اضافه کردن مواد هادی رسانای الکتریسیته می‌شوند. وجه مشترک تمامی پلیمرهایی که با این روش، قابلیت هدایت الکتریکی پیدا می‌کنند، این است که پیوندهای ساده و دو گانه در ساختار مولکول آن‌ها به صورت یکی در میان قرار دارند. در حالت دوپینگ شده برخی از پیوند‌های دوگانه آزاد می‌شوند و ابرهای الکترونی در طول زنجیر تحرک پیدا می‌کنند. در این حالت هدایت الکتریسیته برای برخی از پلیمرها تا 400 هزار زیمنس بر سانتی‌متر هم می‌رسد.

عمده‌ترین مشکل در این نوع رسانا سازی پایداری کم حالت هدایت الکتریکی است. برای برخی پلیمرها پس از چند هفته، هدایت به میزان توان‌هایی از ده کاهش می‌یابد. مشکل دیگر این نوع هادی سازی این است که پلیمرهای دوپینگ شده، غیر قابل ذوب و نامحلول هستند و در نتیجه فرآیند آن‌ها در صنعت تقریباً غیر ممکن است. این روش مستلزم طراحی‌ و ساخت راکتور و بدست آوردن دانش فنی تولید این مواد است که مانع استفاده گسترده از این روش شده است.

2-    قرار دادن پوشش رسانای الکتریسیته بر روی پلیمر

در این روش روکش کاری ضمینه پلیمری با فلزات، اکسیدهای فلزی یا نیمه هادی‌ها انجام می‌شود. مهم‌ترین در این نوع رسانا سازی این است که روکش‌ها اغلب با استفاده از فرآیند (نشت بخارات در خلاء) بر روی سطح پلیمر کشیده می‌شوند، اغلب یا از نظر شیمیایی - در اثر اکسایش هوا و یا از نظر مکانیکی مقاومت سایشی و چسبندگی ناپایدار هستند. همچنین گران بودن برخی فرآیندهای فیزیکی که برای این منظور استفاده می‌شود و عدم کارایی در برخی از کاربردها از مشکلات استفاده از این روش است.

3-    افزودن ماده رسانای الکتریسیته به آمیزه پلیمری

امروزه مواد افزودنی گوناگونی برای ایجاد هدایت الکتریکی پلیمرها در دسترس است از جمله می‌توان به : نیکل، نقره، فولاد ضد زنگ و نیز کربن در شکل و اندازه‌های مختلف مانند پودر، پولک و الیاف کوتاه و بلند اشاره کرد. استفاده از فیبریل‌ها به تازگی در کاربردهای مختلف نظیر رنگ‌آمیزی الکتروستاتیک و تلف‌کننده‌های الکتریسیته ساکن رواج یافته است. از فیبریل‌ها بیشتر در قطعات پلاستیکی قالب‌گیری شده داخلی و خارجی خودروها استفاده می‌شود. از دیگر مواد کاربردی می‌توان به سپر‌های حفاظتی در برابر امواج الکترومغناطیسی یا امواج رادیویی (EMI / RFI)، تلف‌کننده بار الکتریکی ساکن (ESD) و پلیمرهای هادی حساس به دما یا فشار اشاره کرد.

 





نوع مطلب : علمی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
یکشنبه 19 شهریور 1391

پیشرفت در زمینه درمان نیازمند نوآوری در زمینه روش‌های دارورسانی برای مصرف داروها می باشد.
برای اکثر کمپانی‌های داروسازی، اکثر فرمولاسیون‌های دارویی اولیه شامل فرمولاسیون‌های سریع الرهش، ساده و داروهای است که از طریق خوراکی مصرف می شود. در دهه های اخیر، فرمولاسیون‌هایی با رهش داروی کنترل شده (وابسته به زمان و یا فرمولاسیون‌های هدفمند به بازار عرضه شده است. با توجه به اینکه محققان به سیستم ها و مکانیسم های مختلف بدن انسان پی برده اند در نتیجه به جنبه‌های بالغوه درمانی بدن انسان پی برده اند و توانسته اند به ترکیبات مختلف درمانگر و همچنین ژن درمانی دست پیدا کنند. هرچند که مرحله بعد در درمان نحوه رساندن این دارو ها به محل اثر و مکانیسم رساندن آن‌ها از اهمیت بالایی برخوردار است.

روش‌هایی که در حال حاضر برای دارورسانی مطرح است بیشتر برای دستیابی به این خواسته‌هاست. برای مثال در مورد بسیاری از داروها، کارایی و میزان اثر آن‌ها تحت تأثیر عوامل مختلف در بدن است چرا که این داروها قبل از رسیدن به محل اثر تجزیه می شود و اثر خود را از دست می دهند. داروهایی که رهش وابسته به زمان دارند به صورت پیوسته علائم را بهبود می بخشد و عوارض را به مقدار زیادی کاهش می دهند. دارو درمانی به صورت خوراکی می تواند هزینه کمتر و راحتی بیشتر در مقایسه با فرم تزریقی داشته باشد. هر چند دارورسانی تزریقی می تواند دارو را از دسترس بعضی از مناطق تخریب کننده دارو، مانند دستگاه گوارش حفظ کند. 
هدف از سیستم های دارورسانی پیچیده این است که دارو را به صورت دست نخورده به سایت هدف برساند تا بتواند آغازگر مسیر فیزیولوژیک و یا بیوشیمیایی در بدن باشد. برای تحقق این هدف، محققان در تلاش برای پیشرفت در عرصه های میکرو و نانوتکنولوژی هستند . در دهه‌های گذشته، میکروسفرهای پلیمری، میسل‌های پلیمری، و مواد بر اساس هیدروژل نشان دادند که می توانند در به هدف رسانی دارو به محل اثر، کاهش عوارض دارویی و عوارض سمی دارو، بهبود سرعت جذب دارو و جلوگیری از تخریب بیوشیمیایی دارو موفق باشند. به علاوه چندین سیستم دارورسانی نوین، شامل پلیمر های زیست تخریب پذیر، دندریمرها (که پلیمرهای ستاره ای هم گفته می شود)، پلیمرهای الکتراکتیو، و نانو تیوپ‌ها و یا کره‌های کربنی میتوانند این انتظارات را برآورده سازند.



ادامه مطلب


نوع مطلب : علمی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
سه شنبه 14 شهریور 1391

ایران پنجمین کشور پرمصرف پلاستیک جهان است، همچنین پنجمین کشوری است که به تکنولوژی ساخت پلیمرهای گیاهی دست یافته است.

مشکلات پلاستیک‌های نفتی، دانشمندان و پژوهشگران را به ساخت نوعی از پلاستیک که منشاء غیر نفتی داشته باشند ترغیب کرد. این پلاستیک‌های نوظهور که به پلاستیک‌های زیستی مشهورند از مواد طبیعی و ارگانیک نظیر نشاسته ذرت، گندم و سیب زمینی ساخته شده و آسان و بی‌خطر تجزیه می‌شوند. پژوهشگران کشور ما نیز پس از چندین سال تحقیق، موفق به تولید ظروف یکبار مصرف گیاهی شده اند که در نتیجه هم‌اکنون ایران در زمره کشورهای دارنده فناوری بکارگیری پلیمرهای گیاهی تولید شده از نشاسته ذرت برای استفاده در صنایع بسته‌بندی مواد غذایی، پزشکی و کشاورزی است. تجزیه ظروف یکبار مصرف گیاهی برای بازگشت به طبیعت حداکثر 6 ماه به طول می‌انجامد که پس از تجزیه نیز باعث حاصل‌خیزی خاک می‌شود. از ویژگی‌های دیگر ظروف یکبار مصرف گیاهی تبدیل ظروف بعد از مصرف به خوراک دام و طیور است، این ظروف حتی در مقابل تابش خورشید هم تجزیه می‌شوند. از سوی دیگر در ظروف یکبار مصرف گیاهی از آنجا که مواد اولیه بکار گرفته شده برای ساخت، طبیعی و گیاهی است بنابراین حتی اگر غذا و نوشیدنی داغ در آن ریخته شود، هیچ مشکلی ایجاد نمی‌کند و عوارضی ندارد برخلاف پلیمرهای غیر تخریب پذیر که در این شرایط سرطان‌زا هستند. مصرف کم انرژی برای ساخت ظروف یکبار مصرف گیاهی از دیگر مزایای آن است که باعث صرفه جویی در مصرف انرژی کشور می‌شود.

استفاده از ظروف گیاهی در سطح امریکا و اروپا و حتی آسیا به سرعت در حال گسترش است و قرار است تمام ظروف بسته‌بندی از پلیمرهای گیاهی تولید شود. مواد تشکیل‌دهنده پلیمرهای گیاهی در نقاط مختلف دنیا بر اساس فراوانی مواد گیاهی فرق می‌کند. به طور مثال در اروپا از نشاسته سیب زمینی و در امریکا از نشاسته ذرت و در استرالیا از نشاسته گندم استفاده می‌شود. هرچند نشاسته سیب زمینی دارای بیشترین خاصیت است اما ما در ایران از نشاسته درت استفاده می‌کنیم چون تولید آن زیاد است.

امروزه دیگر محدودیتی برای نوع کالا وجود ندارد و با پلیمرهای گیاهی انواع قطعات و وسایل ساخته می‌شود، به طوری که در اروپا حتی قطعه‌ای را که برای کاشت توپ گلف در زمین قرار می‌دهند، دیگر بیرون نمی‌آورند چراکه از پلیمرهای گیاهی ساخته شده و به سرعت می‌پوسد. مثال دیگر کیسه‌های بیمارستانی است که برای انتقال لباس‌های بیماران و پزشکان به بخش لباسشویی بیمارستان استفاده می‌شود. در حال حاضر در کشورهای پیشرفته این پلاستیک‌ها را با پلیمرهای گیاهی تولید می‌کنند و حلالیت آن را در آب افزایش می‌دهند، بدین ترتیب کیسه‌ها را به همراه لباس داخل ماشین لباسشویی قرار می‌دهند چون کیسه‌ها بعد از 10 دقیقه در آب حل می‌شوند. در مورد اسباب بازی‌ها هم تحقیقات زیادی شده است، اسباب بازی وسیله‌ای است که کودک بسیار با آن سر و کار دارد و حتی خردسالان آن را به دهان هم می‌برند. با استفاده از پلیمرهای گیاهی می‌توان اسباب بازی‌هایی بی‌ضرر به جای اسباب بازی‌های پلاستیکی ساخته شده از مواد نفتی تولید کرد.





نوع مطلب : علمی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
چهارشنبه 1 شهریور 1391

چرم مصنوعی مورد استفاده در روکش کفش به طور عمده حاوی یک لایه روکش و یک یا چند لایه اسفنج می‌باشد که بر روی پارچه پوشش داده شده است. محصول بدست‌آمده از این روش همان احساس چرم طبیعی را در انسان تداعی می‌کند. لایه‌های مختلف چرم مصنوعی بیشتر از پلاستیک‌های PU و PVC تولید می‌شوند که هرکدام ویژگی‌های منحصر به فرد خود را دارند. چنانچه لایه اسفنجی PVC باشد در فرمول از مواد اسفنجی‌کننده "آزو دی کربن آمید" استفاده می‌شود، این ماده در اثر حرارت تجزیه شده و در هنگام این فرآیند گاز آزاد می‌کند و باعث ایجاد ساختار سلولی در چرم می‌گردد.

چرم‌های مصنوعی موجود در بازار به یکی از سه صورت PVC، PU، PVC/PU می‌باشند که به طور عمده با استفاده از یکی از روش‌های فرآیندی زیر تولید می‌شوند :

فرآیند پوشش دهی مستقیم مواد بر روی پارچه Coating Direct

فرآیند پوشش‌دهی غیر مستقیم بر روی پارچه با استفاده از کاغذ رها شونده Spread coating

فرآیند خیس Wet PU

فرآیند خیس PU کامل‌ترین روش تولید چرم مصنوعی مورد مصرف در رویه کفش با خواص تکنیکی بالاست.





نوع مطلب : علمی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
یکشنبه 29 مرداد 1391

دانشمندان با استفاده از فناوری‌های جدید گروهی از پلیمرها را کشف کردند که در مقابل اتصال باکتریایی مقاوم هستند.

باکتری‌های پاتوژنی موجود در بیوفیلم‌ها بر بسیاری از ابزار مورد استفاده معمول از جمله کاتترهای اداری و وریدی (یک لوله بلند، نازک و قابل انعطاف است و برای تزریق و توزیع ماده کنتراست ساز به درون اندام مورد نظر استفاده می‌شود) تأثیر می‌گذارند.

عفونت‌های ایجاد شده توسط بیوفیلم‌های میکروبی متصل به سطح کاشت‌ها به یک چالش جدی برای بیماران تبدیل شده که ابزاری از قبیل کاتترها ، دریچه‌های قلب و مفاصل مصنوعی وارد بدن آنها شده است.

کشف این مواد می‌توانند به کاهش قابل توجه عفونت‌های بیمارستانی و ناکامی‌های ابزار جراحی منجر شود.

محققان نشان دادند هنگامی که مواد جدید به سطح ابزار پزشکی اعمال می‌شوند باکتری‌ها را در همان مراحل اولیه تلاش برای اتصال به سطوح پس زده و مانع از تشکیل بیوفیلم توسط آنها می‌شوند.

این کشف با همکاری محققان مؤسسه فناوری ماساچوست صورت گرفت که فرآیندی را طراحی کردند که توسط آن هزاران پلیمر منحصر به فرد می‌توانند به منظور مطالعات بیشتر به طور همزمان غربالگری شوند.

در سطح آزمایشگاهی دانشمندان موفق به کاهش تعداد باکتری‌ها تا میزان 96/7 درصد شدند و این مواد در مقابل اتصال باکتریایی در یک مدل کاشت در موش مقاومت نشان دادند.

هدف بعدی در این تحقیق تولید این پوشش‌های پلیمری برای توانمند کردن عملکرد این مواد در سطح بالینی است.





نوع مطلب : اخبار، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
یکشنبه 29 مرداد 1391


( کل صفحات : 2 )    1   2   


آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی